social image

Репертоар за месец НОЕМВРИ


ПРЕМИЕРА

07.05.2022 / 20.00 ч.


 
ГАЛЕБ

Автор: Антон Павлович Чехов

Режија: Нела Витошевиќ
Драматургија: Викторија Рангелова
Сценографија: Костантин Трпеноски
Костимографија: Роза Трајчевска Ристоска
Дизајн на светло: Васил Христов
Дизајн на плакат: Дамјан Момировски
Фотографија: Кире Галевски

Улогите ги толкуваат:
Ирина Николаевна Аркадина Трепљова: Несрин Таир
Константин Гаврилович Треплов: Хакан Даци / Осман Али
Петар Николајевич Сорин: Џенап Самет
Нина Михајловна Заречна: Стефанија Начевска / Сузан Акбелге
Маша: Ебру Мусли
Борис Алексеевич Тригорин: Селпин Керим
Евгениј Сергеевич Дорн: Метин Ибрахим
Семјон Семјонович Медведенко: Неат Али
„Галеб“ е драма која зборува за театарот и љубовта. Во ова култно дело, Чехов на траги-комичен начин ни ја пренесува атмосферата за минливоста на животот, во која се испреплетува ланец на ликови со промашени животи, со несреќни судбини, невозвратени љубови,
ставени во животни околности со кои не можат
или не знаат да се справат. Во претставата ние
се обидовме да навлеземе длабоко во тие ликови
и да направиме едно современо видување на „Галеб“, каде отворивме две важни теми: конфликтот помеѓу две генерации (постара и помлада) и последиците од невозвратена љубов. 

Ставивме акцент и на проблемот како постарите генерации играат улога во кршење на соништата на помладите и како го убиваат детето во нас.
Оваа драма ја сакам уште од моите студенски денови и сите заедно ја сработевме со голем мерак.
Нела Витошевиќ
режисер

„Замислете пишувам драма. Пишувам со задоволство, иако многу се судирам со барањата и потребите од страна на театарот. Започнав форте, а завршив со пианисимо, спротивно на правилата на драмската уметност.“  (А.П. Чехов за „Галеб“ во писмо до неговиот пријател Суворин, 1895 година)       
Прашањето кое се поставува за делата на Чехов не е – зошто во драмите нема класична драмска приказна, туку зошто таа драмска приказна не им е потребна? Чехов не го интересира ни драматичното само за себе, ниту пак безначајното само за себе, него пред се го интересира односот помеѓу тие две врсти на случувања и што се добива со нивното постојано судирање, испреплетување, среќавање.
И заради тоа што Чехов повеќе го интересираат односите меѓу ликовите и односот помеѓу ликовите и околината, стварноста во која живеат, повеќе отколку што го интересираат последиците, не може да се сложиме со првичната слика за неговите дела дека ништо не се случува, напротив во Чехов се случува и повеќе од што е потребно. 
Крајот во драмите на Чехов не  е ни конечна дефиниција, ни конечна пресуда, крајот е тајна која останува да лебди во воздухот додека светлата не се изгасат во гледалиште.
Викторија Рангелова
Драматург



НУ Турски театар – носител на признанието
Повелба на Република Северна Македонија
 
Седумдесет години фактор во афирмацијата, промоцијата и популаризацијата на турската, македонската и други култури преку изведбите
на дела од светската уметност.

Светски ден на театарот 27 март 2022


Автор на македонската порака: Д-р Ана Стојаноска, театролог

По повод Светскиот ден на театарот 

Драги колешки и колеги, уметници на театарот, неговите движечки атоми,
неговите витези и пркосници! Театарот постои откога постои човекот. Во секој од нас се крие еден изведувач и тоа прво го чувствуваме, а потоа го освестуваме. Сакаме да играме, да создаваме приказни, да прикажуваме, да вознесуваме и да сме вознесени, да се радуваме, да пркосиме, да...
До денес тој порив, тој оган и пркос не исчезнал иако некогаш се притајувал
и се криел поради различни причини: општествени, политички, лични, здравствени, религиозни... Ви благодарам на честа, јас, како писателка, професорка, театролог да проговорам за театарот на овој ден! Затоа што театарот е најубавата уметност што постои! Затоа што театарот постои само
во мигот додека го гледаме и тука е скриена таа магична моќ, во тие неколку часа да бидеме некој друг свет, некоја друга вистина, некоја друга приказна. Затоа што кога ќе се изгаснат рефлекторите, светот што го исткал театарот исчезнува и засекогаш се вгнездува во нашата меморија. И толку.

Живееме предизвик од време, живееме изместено и од координатите на општото добро, но и од координатите на личните достигнувања. Не само пандемијата туку и промените во светот, животот, дома, придонесе и на театарот да му се измести комоцијата. Како и секогаш, кога имало вакви разбурботени времиња, театарот се обидувал да се снајде. Театарот е пиреј. Преживува и преживеал сѐ. Не само болести, војни, уништувања, 
туку и печатот, радиото, телевизијата, видеото, дури и интернетот.
Театарот ја носи во себе интимната човекова доблест – да се снајде!
Исто колку што ја носи и таа да се спротивставува (на која повеќето забораваме). Театарот е гласот на отпорот во миговите кога сите
други гласови се замолчени. Затоа е многу важно да го чуваме.
Нам, што нѐ припитомил театарот, задача ни е да сме гласни и
кога другите молчат, да кажеме кои факти се неточни, на кое место минатото на театарот е фалсификувано. Затоа што и тоа се случува. И денес. И кај нас.

Бидејќи ние го создаваме театарот – писателите, режисерите, актерите, костимографите, кореографите, музичарите, сценографите, дизајнерите
на светло, видеоуметниците, сите активно вклучени театарски луѓе, но, и публиката, критичарите, театролозите, професорите од театарските школи, академии и факултети, на нас е и одговорноста, да го чуваме театарот, да
му овозможиме да се снајде и да преживее и во вакви времиња.
Затоа сакам да порачам да бидеме похрабри, драмските автори и 
писателите да пишуваат поотворено, похрабро, помоќно, режисерите да
не си седат комотно во комфорните зони, актерите да се предизвикаат
себеси и да направат уште поголеми изведби. Најважно од сѐ, публиката, критиката, театролозите, професорите да се искрени пред себе и пред театарските уметници, да се говори јавно, отворено, да се критикува, но
не да се критизира, да се инспирира, да се отвораат можностите, да не се
дозволува еден или двајца луѓе да креираат програма на една театарска заедница, да се даде шанса на сите што ја заслужуваат, затоа што ние сите
му требаме на театарот. Ние, што го сакаме и сакаме со него да го
збогатиме светот во кој живееме! Да ни е жив театарот, да му е
силен гласот, да му е цврсто местото и да ги полни гледалиштата
и физичките и дигиталните, да ја разменуваме енергијата, да ја пренесуваме емоцијата, да е посилна катарзата!


Д-р Ана Стојаноска, писателка, професорка, театролог

Автор на светската порака: Питер Селерс, САД

Драги пријатели,
Додека светот во секоја минута и час, виси зависен од храната на дневните медиумски репортажи, смеам ли да ве поканам, како креатор, да влеземе во, за нас соодветниот простор и перспектива на епско време, епска промена, епска свесност и епска визија? Ние живееме во епски период и човечка историја, со длабоки и последични промени во кои ги искусуваме меѓусебните релациите типични за човечките суштества; и оние, кон нечовечките светови кои се над нашите способности да ги досегнеме, да ги артикулираме, да зборуваме за нив и да ги изразиме.
Ние не живееме во 24 часовниот циклус на вестите, ние живееме на работ на времето. Весниците и медиумите се целосно не екипирани и неспособни да се справат со она што ние го доживуваме.
Каде е јазикот, што се движењата и што се сликите кои можат да ни овозможат да ги разбереме длабоките преминувања и вознемирувања кои ги доживуваме? И како можеме да ги премостиме содржините на нашите животи, токму сега, но не како репортажи туку како доживувања?
Театарот е уметничка форма на доживување.
Во светот преоптеретен од празни пресс кампањи, симулирани искуства, одвратни прогнозирања, како да се издигнеме над бесконечното повторување на броеви за да го искусиме квалитетот и едноставноста на животот, суштината на екосистемот, пријателството, квалитетот на светлината на чудното небо? Две години КОВИД-19, кој ги отапе сетилата на луѓето, го ограничи животот на луѓето, ги скрши врските, и не постави на чудна нулта точка во човечкиот хабитат. 
Кои семиња се потребни да се посадат и повторно насадат во овие години, и што е надраснувањето на инвазивните видови кои потребно е конечно и засекогаш да се отстранат? Толку многу луѓе се на работ. Толку многу насилство проникнува, ирационално или неочекувано. Толку многу етаблирани системи се покажаа како структури на перпетуална суровост.
Каде се нашите церемонии на сеќавањето? Што ни е потребно за да запамтиме? Кои се ритуалите кои ни овозможуваат конечно и повторно да ги замислиме истите, и да почнеме да ги вежбаме чекорите кои никогаш претходно не сме
ги направиле?
Театарот на епската визија, цел, обнова, исцелување и грижа има потреба од нови ритуали. Нам не ни треба да не забавуваат. Нам ни треба да се собереме. Ни треба да споделиме простор, и ни треба да го култивираме споделениот простор. Нам ни требаат заштитени простори за длабоко слушање и балансирање.
Театарот е креација на земјата, простор на баланс помеѓу луѓето, боговите, растенијата, животните, капките дожд, солзите и регенерацијата. Просторот на еднаквоста и длабокото слушање е осветлено од скриената убавина, која се одржува жива во длабока интеракција со опасноста, балансот, мудроста, активноста и трпението.
Цветот на орнаментираната Сутра на Буда содржи десет видови на големото трпение во животот на човекот. Една од најмоќните се нарекува Стрпливост
и Перцепирање на  Се’ како чудо.
Театарот отсекогаш го претставувал животот на овој свет како чудо, овозможувајќи ни да прогледаме низ човечката илузија, дезилузија, слепило, и одрекување со ослободувачка јасност и сила.
Ние сме толку сигурни во тоа што го гледаме и на начинот на кој го гледаме тоа, така што не сме способни да видиме и почувствуваме поинакви реалности, нови можности, различни пристапи, невидливи поврзувања и безвременски конекции.
Ова е време за длабоко освежување на нашите умови, сетила, нашата имагинација, нашите истории и нашите иднини. Оваа работа не може да ја направат изолирани луѓе кои работат сами. Оваа работа треба да ја направиме заедно. Театарот е покана да ја направиме оваа работа заедно.
Длабоко Ви благодарам за Вашата работа.

Питер Селерс (27.03.2022)
Превод од англиски јазик: д-р Иванка Апостолова

Претседателот на државата, Стево Пендаровски го додели признанието Повелба на Република Северна Македонија на Националната установа Турски театар

25.03.2022

ПРЕМИЕРА

15.12.2021 среда / 19.30 ч
 

КРОЈАЧ ЗА ДАМИ

Според Жорж Фејдо
Режија: Синиша Евтимов
Сценографија и костимографија: Александар Ношпал
Асистент на костим: Ангела Богеска
Превод на турски јазик: Билге Емин


Улогите ги толкуваат:

Бураханедин Ибрахим
Жале Османи
Селпин Керим
Неат Али
Несрин Таир
Ебру Мусли
Јеткин Сезаир
Инес Радончиќ
Сузан Акбелге



 

ПРЕМИЕРА

23.10.2021 сабота / 14.00 ч
Детска претстава


РАПУНЗЕЛ

Браќа ГРИМ


Режија и адаптација: Џабир Доко
Сценографија:
Татјана Блажевска -Христоска
Костимографија:
Розе Трајческа – Ристевска
             

Улогите ги толкуваат:
Вештерката:  Инес Радончиќ
Младата жена: Ебру Мусли
Младиот човек: Јеткин Сезаир
Рапунзел: Жале Османи 
Принцот: Метин Ибрахим
Змејот: Дин Ибрахим 

ПРЕМИЕРА

01.10.2021 петок / 19.30 ч
ВИШНОВАТА ГРАДИНА

Автор: Антон Павлович Чехов
Режија: Владимир Милчин
Сценографија: Крсте С. Џидров
Костимографија: Марија Пупучевска
                  
Улогите ги толкуваат:
Љубов Андреевна Р.: Бедија Беговска  
Ања: Емине Халил
Варја: Несрин Таир
Леонид Андреевич Гајев: Елјеса Касо
Ермолај Алексеевич Лопахин: Џенап Самет
Петар Сергеевич Трофимов: Селпин Керим 
Борис Симеонов Пишчик: Неат Али
Шарлота Ивановна: Сузан Акбелге
Семјон Пантелеевич Епиходов: Осман Али
Дуњаша: Слаѓана Вујошевиќ 
Фирса: Зиба Радончиќ 
Јаша: Хакан Даци
Минувач: Ерман Шабан

ТЕКОВЕН РЕПЕРТОАР

17.06.2021 /  20 ч
 Четврток
СЛАВНАТА ФЛОРЕНС

Според П.Квилтер, Н.Мартин, Џ.Коган, Б.Крајчевска, Д.Милошевска - Попова 

Режија: Драгана Милошевска – Попова
Автор и драматург: Билјана Крајчевска
Превод : Билге Емин
Сценографија: Татјана Блажевска -Христоска
Костимографија: Розе Трајческа – Ристевска
Композитор : Ирена Поповиќ – Драговиќ
Кореограф: Игор Киров
Вокоал- коуч: Гонца Богоромова Краповски
Корепетитор: Зоран Станишиќ

Играат:
Бедија Беговска – Флоренс Фостер Џенкинс
Џенап Самет – нараторот Ерл Вилсон, новинар и музички критичар,  Артуро Тосканини, Карло Едвардс и Доктор Херман
Селпин Керим- Сент Клер Бејфилд (сопругот на Флоренс, нејзин менаџер и актер)
Јеткин Сезаир – Козме Мекмун (пијанист и корепетитор на Флоренс)
Ебру Мусли – Кетрин Ведерли ( актерка  - девојка  на Бејфилд, Лили Понс -оперска пејачка  и Девојката од публиката)

04.06.2021 / 20ч 
Петок
 

ЦРНИ ДЕВИЦИ

Според „Црни девици“ на Феридун Заимоглу
и Гинтер Зенкел,  „Источно западниот диван“
на Ј.В. Гете,
„Гете и исламот“ на Катерина Момсен
и Куранот

Режија и адаптација: Бесфорт Идризи
Кореографија: Кренаре Невзати – Кери
Костими: Розе Трајческа Ристовска
Музика: Џенгис Ибрахим
Снимател: Бесфорт Имами
Видео монтажа: Бетим Зеќири

Играат (по редослед на појавување):
Селпин Керим
Осман Али
Хакан Даци
Јеткин Сезаир
Инес Радончиќ
Емине Халил
Ебру Мусли

Филиз Ахмет, Неат Али и Слаѓана Вујошевиќ (видео)

 

ПРЕМИЕРА

24.02.2021 Среда  19.00 ч

Реприза 26.02.2021 Петок 19h

 
СЛАВНАТА ФЛОРЕНС


Според П.Квилтер, Н.Мартин, Џ.Коган, Б.Крајчевска, Д.Милошевска - Попова 

Режија: Драгана Милошевска – Попова

Автор и драматург: Билјана Крајчевска
Превод : Билге Емин
Сценографија: Татјана Блажевска -Христоска
Костимографија: Розе Трајческа – Ристевска
Композитор : Ирена Поповиќ – Драговиќ
Кореограф: Игор Киров
Вокоал- коуч: Гонца Богоромова Краповски
Корепетитор: Зоран Станишиќ

Играат:
Бедија Беговска – Флоренс Фостер Џенкинс
Џенап Самет – нараторот Ерл Вилсон, новинар и музички критичар,  Артуро Тосканини, Карло Едвардс и Доктор Херман
Селпин Керим- Сент Клер Бејфилд (сопругот на Флоренс, нејзин менаџер и актер)
Јеткин Сезаир – Козме Мекмун (пијанист и корепетитор на Флоренс)
Ебру Мусли – Кетрин Ведерли ( актерка  - девојка на Бејфилд, Лили Понс -оперска пејачка  и Девојката од публиката)

ПРЕМИЕРА

21.11.2020  Сабота  16.00 ч

 

ЦРНИ ДЕВИЦИ

Според „Црни девици“ на Феридун Заимоглу и Гинтер Зенкел, 
„Источно западниот диван“ на Ј.В. Гете, „Гете и исламот“ на Катерина Момсен
и Куранот​




Режија и адаптација: Бесфорт Идризи
Кореографија: Кренаре Невзати – Кери
Костими: Розе Трајческа Ристовска
Музика: Џенгис Ибрахим
Снимател: Бесфорт Имами
Видео монтажа: Бетим Зеќири

Играат:
Селпин Керим
Осман Али
Хакан Даци
Јеткин Сезаир
Инес Радончиќ
Емине Халил
Ебру Мусли
Филиз Ахмет

Неат Али и Слаѓана Вујошевиќ
(видео)


ПРЕМИЕРА

08.10.2020 Четврток 20.00 ч.
ЧОВЕК ПЕРНИЦА

Автор: Мартин МЕКДОНА
Режија: Сибел АБДИУ
Драматургија: Сибел АБДИУ
Продуцент: Слободан ТРАЈКОСКИ
Сценографија: Ујза ЖУРИ
Костимографија: Диелза МИНЦИ
Директор на фотографија: Фисник ХАЛИЛИ

Улоги: 
КАТУРИАН: Хакан Даци
МИКАИЛ: Дин ИБРАХИМ
АРИЕЛ: Бурак РАХМАН
ТУПОЛСКИ: Јеткин СЕЗАИР
МАЈКАТА: Несрин ТАИР
ТАТКОТО: Селпин КЕРИМ
МАЛОТО ДЕВОЈЧЕ: Фјола Муслиу

Машина продакшн и Пик продукција во копродукција со НУ Турски Театар Скопје 

Наши новости

Порака за Светскиот ден на театарот – 27 март 202... 27.03.2021 Оваа година, домашната порака за Светскиот ден на театарот ја напиша нашата актерка Сузан Акбелге, докажан креативец од ... Види детали
Театар во пандемија! 19.03.2021 Во време кога предизвиците за менталното здравје се огромни, театарот е храна за душата. Види детали
Ја живееме радоста за јубелејот 70години постоење ... 23.07.2020 Од срце би сакале прославата да се организира во здрави услови.Да можеме сите љубители на театарот да се собереме и оваа... Види детали
Види ги сите нови вести

Времеплов, колаж на дел од претставите на НУ Турски театар Скопје во 80тите,90тите години.



 
  • АНТИГОНА, режија Кемал Коџатурк
  • БАЛЕРИНА, режија Бранко Брезовец
  • ТЕТОВИРАНИ ДУШИ, режија Васил Христов
  • СТАРИ ФОТОГРАФИИ, режија Душан Наумов
  • КАВКАСКИ КРУГ СО КРЕДА, режија Јуџел Ертен
  • КАСТА ДИВА, режија Бранко Брезовец
  • ХАМЛЕТ, режија Бранко Брезовец
  • ЛУНА ПАРК, режија Кемал Лила
  • СМРТТА НА ПИТЈА, режија Доминик Мејер
  • ЖИВКО ЖИВЕЕ, НЕ ЖИВЕЕ, режија Кенан Ишик
  • ЈУНУС ЕМРЕ, режија Раик Алниачик

 

70 години постоење

На денешен ден 1950та г. пред 70 години, првата официјална претстава „Сомнително лице“ беше премиерно изведена во Турски театар во Скопје.
Сомнитело Лице од Бранислав Нушиќ,  превод - Шефки Махмуд

Режисер : Aбдуш Хусеин

Актери:
Жика - Екрем Зекирија; Бехич Садулах
Ѓоко - Фикрет Демир
Чорбаџи Миладин - Зија Беќир
Јеротие Пантиќ - Шефки Махмуд
Анѓа - Јлдз Ахмед
Марица - Суна Махмут
Виќа - Сеза Окчоглу
Таса - Муса Халим
Милисав - Шерафетин Неби
Алекса Јуниќ - Абдуш Хусеин
Јосо - Фаик Хасан

МАРТ - ТЕКОВЕН РЕПЕРТОАР

ФЕСТИВАЛИ

Фестивал „Војдан Чернодрински“, Промоција на МОНОГРАФИЈАТА Прилеп, 13.06. 2016

Галерија