social image

ВОНДРЕДНО СООПШТЕНИЕ ЗА ЈАВНОСТА:
Ве известуваме дека поради новонастанатата ситуација и мерките кои ги презеде Владата за заштита од
корона вирусот, НУ Турски театар Скопје нема да има репертоар уште 14 дена, заклучно со 24 март.
Сите претстави во овој период се откажуваат.

Благодариме за разбирањето.
Со почит,
НУ Турски театар Скопје


https://vlada.mk/node/20446?fbclid=IwAR0i-nJ-l54c9rLQcMQX6fbUvDoRR5wsk7D7kKQGc_fxZPnosFgfp-VtO6c
 

ПОРАКА НА СНЕЖАНА КОНЕСКА РУСИ ПО ПОВОД СВЕТСКИОТ ДЕН НА ТЕАТАРОТ – 27 МАРТ 2020
 
Глумците заминуваат...сире!....Тивко-бучно, тајно-јавно...случајно или намерно, ненадејно или правно,
се откинуваат од магичниот театарски круг... исчезнуваат... остаруваат, па и „паметуваат“.
А зошто да не? Учевме во најдобро училиште за
смеа и солзи, радост и тага, среќа и мака, вистина и лага, добро и зло, љубов и омраза, за се она што
доаѓа од срцето на сите луѓе. Учевме од театарот.
Да, театарот подучува, твори слики невидени, раскажува, нахранува, охрабрува, создава јазик разбирлив за сите, создава трајно единство на автори, актери, гледачи, не‘ штити, не‘ засолнува, не’ сака...
Генерации глумци заминуваат - театарот останува. Опстојува, пркоси на просторот и времето. Паѓа - се крева, се урнисува - се издигнува, се спротивставува – заздравува. Преживува се: беда, сиромаштија, конфликти, војни, делби, цензури...клучни кругови, чести кризи, смени на генерации – и секогаш истото прашање – „може ли театарот повеќе од ова долу-подолу?“
Театарот му пркоси и на филмот. Кој ќе надвладее? Филмот или театарот? Стравував од доминацијата на филмот. Тој не нуди одживување на туѓиот живот, тој можеби го ослободува гледачот од мака, но и го полни со агресија. Се обидува да создаде илузија кај
човекот дека е надчовек. Театарот само го формира човека како човек.
Телевизијата пак го тера гледачот да ги заборави своите маки, порази, а да ги преживува туѓите. Телевизијата го прави гледачот мртов.
Гледачот во кино сака да се скрие од светот, да превземе доживувања кои самиот ги нема. Гледачот во театар вистински ужива. Театарот овозможува „игра“, нуди неповторливо задоволство. Театарот го чинат живи луѓе. Филмот нуди одредена приказна, театарот нуди живот. Театарот е уметност на живи луѓе.
Театарот е лековит. Ослободува од страв, а ослободен од страв човек живее, се радува, создава, задоволен е. Задоволен човек оди во театар.
Човекот на нашево време живее во страв и се‘ прави за да го потисне. Глумецот е тој, кој треба со својата дарба да го растера стравот кај другите, но и кај него лежи тој пусти страв, страв од вчера, од денес, од новото утре, страв од неуспех, од успех... Јас, третиот чинител на трајното единство - автор, актер, гледач, стравувам од новата можна самоцензура кај уметникот.
Стравувам и од новата битка на театарот со интернетот. Театарот за нас е дијалог, интернетот е дијалог на поединецот со светот. Секој прави лажна претстава за себе. Секој има свој Фејсбук профил и секој сака да се презентира и да создаде свој имагинарен свет. Секој свесно или несвесно, става маска, игра своја „игра“, некоја улога во животот – па нели „целиот свет е театар“? А „светот е сцена“ (Шекспир). Најточно ќе прозвучи латинската изрека – Totus mundos agit histrionem! (светот цел во глумење се дал). Во театар, под режисерската рака, глумецот ја отфрла маската, се разоткрива себе си, секоја улога ја откинува од животот, за да биде веродостојна, за да му се верува безрезервно.
Во театарот влегуваме како поединци, а твориме како колектив, најразлични претстави... добри, просечни, интересни, зачудни...потребен е долг период за да се појават врвни дела. Тоа е магичен круг...
Новото време носи нови предизвици...или можеби се стари?... историските прилики можеби се менуваат, или се повторуваат? Повторно врамени во круг. И битката се повторува,постојано иста. Театарот сака да ја зачува својата моќ, за да може да твори, да креира нов свет, да ѕирка во забранетото, да ја открива вистината...убавината...да ја препорачува и поезијата, толку потребна на овој свет, а глумецот – ќе сака и ќе треба да ја дарува... тоа е и наша мисија – да им ја вратиме на луѓето вербата во соништата...
Снежана Коневски – Руси,
режисер, актер, Македонски народен театар, Скопје

ДЕЛ ОД ПОРАКАТА ПО ПОВОД
СВЕТСКИОТ ДЕН НА ТЕАТАРОТ 27 МАРТ 2020
 
  Театарот како светилиште - Шахид Надим
    (драмски  aвтор, новинар)

 Ние понекогаш ќе речеме на шега: „лошите
 времиња се добро време за тетар“. Тука не 
 недостигаат предизвици за соочување со нив,   контрадикции за изложување и status quo 
 за поткопување. Аџока, мојата театарска група и јас,   одевме по тоа тенко јаже скоро 36 
 години се досега. И тоа навистина беше тенко јаже:   да се одржува рамнотежата меѓу 
 забавата и образованието, меѓу истражувањето и   учењето од минатото и подготвувањето 
 за иднината, помеѓу слободниот креативен израз и   авантуристичката пресметка со 
 авторитетите, помеѓу социјално критичните и   капацитетните театри, помеѓу досегот кон 
 масите и тоа да се биде авангарден. Некои би   можеле да речат дека оној што прави 
 театар мора да биде маѓесник, волшебник.

  Превод на македонски јазик: Сашо Огненовски
27 Mart 2020

Bu yılki Dünya Tiyatro Günü Uluslararası bildirisi, Pakistanlı oyun yazarı ve Ajoka Tiyatrosu’nun genel sanat yönetmeni Shahid Nadeem tarafından yazıldı.
Shadid NADEEM, Pakistan

BiR MABET OLARAK TİYATRO
 
Ajoka Tiyatrosu’nun (1) sahnelediği, Sûfî (2) şair Abdullah Şah (3) üzerine bir oyun sonrasında, seyirciler arasından yaşlı bir adam büyük Sûfî’yi canlandıran oyuncuya yanaştı. Yaşlı adamın yanında genç bir oğlan da vardı. “Torunumun durumu çok kötü, bir okuyup üfler misin oğlum?” diye sordu. Hazırlıksız yakalanan oyuncu “Ben Abdullah Şah değilim, rol yapıyorum sadece, oyuncuyum ben,” dediyse de yaşlı adam: “Sen oyuncu değilsin oğlum, Abdullah Şah sende vücut bulmuş. Sen onun avatarısın (4),” dedi. Bir anda oyunculuğun, tiyatronun yepyeni bir boyutunun farkına vardık, oyuncu, canlandırdığı karakterin reenkarne olmuş haliydi.

Abdullah Şah’ınki gibi, her kültürde çokça bulunan hikayeleri keşfetmek, biz tiyatro yaratıcıları ve bu hikayelerle tanışmamış ancak hevesli seyircilerle arasında bir köprü kurabilir. Sahnede oynarken bazen tiyatro felsefemiz, yani toplumun değişim elçileri olma rolü bizi andan alıp götürüyor, o zaman halkın büyük bir kısmını arkada bırakıyoruz. Günün zorluklarıyla uğraşarak, belki savaşarak kendimizi tiyatronun sağlayabileceği son derece kuvvetli manevi deneyimlerden mahrum bırakıyoruz. Yobazlık, nefret ve şiddetin yine sükse yaptığı günümüz dünyasında farklı milletler, inançlı insanlar ve topluluklar arasında büyüyen bir kin var; bu kin nefret ideolojilerini beslediği sırada çocuklar yetersiz beslenmeden, doğum yapan anneler sağlık hizmeti yetersizliklerinden ölüyor. Gezegenimiz iklim faciasına hızla yaklaşıyor, Mahşerin Dört Atlısının toprağı döven nal sesleri artık duyuluyor. Manevi gücümüzü tazelemeliyiz, kayıtsızlık, rehavet, kötümserlik ve açgözlülüğe karşı savaşmalıyız. Yaşadığımız dünyayı, bizi yaşatan gezegeni önemsememeye karşı savaşmalıyız. Tiyatronun bir rolü var, insanlığı giderek içine sürüklendiği boşluktan çıkarıp silkelenmeye, harekete geçmeye itmede asil bir rol bu. Tiyatro oynandığı sahneyi, performans alanını kutsal bir yüksekliğe taşıyabilecek güçtedir.

Güney Asya’da sanatçılar sahneye adım atmadan önce selamlamak için sahneye dokunur, bu maneviyatın kültürle iç içe olduğu dönemden kalma bir gelenektir. Bu ortakyaşar ilişkiyi sanatçı ve seyirci arasında, geçmiş ve gelecek arasında yeniden kurmanın vakti geldi. Tiyatro yaratımı kutsal bir iş olabileceği gibi, oyuncular da oynadıkları rollerin birer avatarı olabilir. Tiyatro bir mabet olabileceği gibi, mabet de performans alanı olabilir. 

(1) Ajoka Tiyatrosu. 1984’te kurulmuştur. Ajoka kelimesi Pencapça’da “Modern” anlamına gelir. Repertuvarında dinsel tolerans, barış, cinsel şiddet ve insan hakları temalarını işleyen oyunlar yer alır.

(2) Sûfî: İslami mistik gelenek tasavvuf ile ermiş kişilere denir. Çoğunlukla müzikle harmanlanan tasavvuf şiiri dünyevi sevgi metaforlarıyla mistik birliği anlatır.

(3) Said Abdullah Şah Kadri (1680-1757): Sade bir dille karmaşık felsefi konular üzerine yazmış önemli bir Pencabi tasavvuf şairi. Dini tutuculuğa ve elit kesim yönetimine güçlü bir muhalifti, düşünceleri aykırı ve sapkın olmakla suçlandı, Kasur şehrinden sürüldü ve şehir mezarlığında gömülmesine izin verilmedi. İlahi sanatçıları ve halk ozanlarınca sevilir. Dini farklılıkların ötesinde saygı görür.

(4) Avatar: Hint kültüründe kutsal bir öğreticinin Dünya’daki reenkarnasyonu ya da sureti.

İngilizce aslından çeviren: Eylül Deniz Doğanay

МАРТ - ТЕКОВЕН РЕПЕРТОАР


07.03.2020 сабота 20 ч

ЗАД ЗАТВОРЕНИ ВРАТИ 


Автор: Жан Пол САРТР
Режија: Џабир ДОКО
Сценографија: Медина ГИЦИЌ
Костимографија: Инес ГОЉА 
Музика : Бојан МАТОСКИ

Улогите ги толкуваат: 
 
ИНЕС: Несрин ТАИР
     ЕСТЕЛА: Ебру МУСЛИ       
 ГАРСЕН: Ерман ШАБАН  
ГАРСОН: Дин ИБРАХИМ 




Претставата ќе биде изведена на сцената
во Театар Комедија
Претставата се изведува со титл на
македонски јазик  

28.02.2020 20.00 ч.

РЕПРИЗА
13.02.2020 
ПРЕМИЕРА
ОРКЕСТАР ТИТАНИК 

Автор: Христо БОЈЧЕВ
Режија: Војо ЦВЕТАНОВСКИ
Сценографија: Беди ИБРАХИМ
Костимографија: Елена ВАНГЕЛОВСКА
Музика: Лука ЃОРГИЕВСКИ
Асистент на сценографија: Ненад ТОНКИН
Дизајн на плакат: Батухан ИБРАХИМ

Продуцент: Един ЈАКУПОВИЌ
Извршен Продуцент: Радосав НИКОЛИЌ


Улогите ги толкуваат: 
Мето: Наџи ШАБАН
Љупка: Фунда ИБРАХИМ
Доко: Един ЈАКУПОВИЌ
Хари: Бураханедин ИБРАХИМ
Луко: Танер СУЛЕЈМАН



НУ Турски театар во соработка со
„Ада Театар“​


Претставата ќе биде изведена на сцената
во Театар Комедија
Претставата се изведува со титл на
македонски јазик  


09.02.2020 / недела во 20.00 ч.

 
ЗАД ЗАТВОРЕНИ ВРАТИ 


Автор: Жан Пол САРТР
Режија: Џабир ДОКО
Сценографија: Медина ГИЦИЌ
Костимографија: Инес ГОЉА 
Музика : Бојан МАТОСКИ

Улогите ги толкуваат: 
 
ИНЕС: Несрин ТАИР
ЕСТЕЛА: Ебру МУСЛИ       
ГАРСЕН: Ерман ШАБАН  
ГАРСОН: Дин ИБРАХИМ 




Претставата ќе биде изведена на сцената
во Театар Комедија
Претставата се изведува со титл на
македонски јазик  

 

26.01.2020 / 12.00
РЕПРИЗА
15.01.2020
Премиерa
ДЕВОЈЧЕТО СО КИБРИТЧИЊАТА
Автор: Ханс Кристијан Андерсен
Режија: Емине ХАЛИЛ

Улогите ги толкуваат:
АНДЕРСЕН: Хакан ДАЦИ
ДЕВОЈЧЕТО СО КИБРИТЧИЊАТА:
Емине ХАЛИЛ
ВИКТОРИЈА, ЛУСИ, КОКОШКА: Сара ЈУСУФ
ЕМА, КОКОШКА: Жале ОСМАНИ
ОСКАР: Бурак РАХМАН
ЕЛИАС: Метин ИБРАХИМ
ОЛИВЕР, ДЕБЕЛИОТ, ФРЕДЕРИК:
Озел АСАНОВ
БАБА, КУЧЕ, КОКОШКА: Слаѓана ВУЈОШЕВИЌ
ДЕВОЈЧЕТО СО КИБРИТЧИЊАТА-II:
Жале ОСМАНИ
АЛФРЕД: Едис МУСИЌ


Претставата ќе биде изведена на сцената
во Театар Комедија

06.10.2019 г. недела во 20.00 ч.
РЕПРИЗА
03.10.2019 г. четврток во 20.00 ч.
Премиерa
ЗАД ЗАТВОРЕНИ ВРАТИ 

Автор: Жан Пол САРТР
Режија: Џабир ДОКО
Сценографија: Медина ГИЦИЌ
Костимографија: Инес ГОЉА 
Музика : Бојан МАТОСКИ


Улогите ги толкуваат: 
 
ИНЕС: Несрин ТАИР
ЕСТЕЛА: Ебру МУСЛИ       
ГАРСЕН: Ерман ШАБАН  
ГАРСОН: Дин ИБРАХИМ   
 
Претставата ќе биде изведена на сцената
во Театар Комедија
Претставата се изведува со титл на
македонски јазик

25.07.2019 г. четврток во 20.00 ч.
Премиерa
12.09.2019 четврток во 20:00 ч
РЕПРИЗА

БОГ НА МАСАКРОТ 
Автор: Јасмина РЕЗА
Режија: Билге ЕМИН
Сценографија:
Татјана БЛАЖЕВСКА ХРИСТОСКА  
Костимографија: Марија ПУПУЧЕВСКА
Асистент на режија: Џенап САМЕТ

Улогите ги толкуваат: 
 
Сузан АКБЕЛГЕ 
Џенап САМЕТ
Филиз АХМЕТ
Селпин КЕРИМ 
Претставата ќе биде изведена на сцената
во Театар Комедија

Претставата се изведува со титл на
македонски јазик

22.09.2019 г. (недела)
 
21.06.2019 г. петок во 20.00 ч.
Премиерa

​23.06.2019 г. недела во 20.00 ч.
РЕПРИЗА

ТРИ СЕСТРИ

по мотивите од ТРИ СЕСТРИ на Антон ЧЕХОВ
 
 
Режија:  Васил ХРИСТОВ
Сценограф: Васил ХРИСТОВ
Костимограф: Роза ТРАЈЧЕВСКА РИСТОВСКА 
Избор на музика: Васил ХРИСТОВ
Дизајн на плакат: Џенап САМЕТ
 
Улогите ги толкуваат:
Наџи ШАБАН
Емине ХАЛИЛ
Ерман ШАБАН
Жале ОСМАНЛИ
Инес РАДОНЧИЌ
Јеткин СЕЗАИР
Неат АЛИ
Осман АЛИ
Селпин КЕРИМ
Сузан АКБЕЛГЕ 
Џенап САМЕТ 

Претставата ќе биде изведена на сцената
во Театар Комедија

Претставата се изведува со титл на
македонски јазик




17.03.2019 
недела во 12.00 ч



ЈУНАЦИ ОД БАЈКИТЕ И

ЦРВЕНКАПА



Премиера


Претставата ќе биде изведена на
сцената

во Театар Комедија
 



Улогите ги толкуваат:

Црвенкапа – Сузан АКБЕЛГЕ
Пепелашка – Инес РАДОНЧИЌ
Златокоса – Жале ОСМАНЛИ
Снежана – Емине ХАЛИЛ
Вештерката - Зиба РАДОНЧИЌ
Мачорот во чизми – Осман АЛИ
Пинокио – Един ЈАКУПОВИЌ
Петар Пан – Џенап САМЕТ
Библиотека – Фунда ИБРАХИМ
Плакарче – Ријад ТАХИР
Столица – Неат АЛИ
Дрвјата – Фунда ИБРАХИМ, Ријад ТАХИР, Един ЈАКУПОВИЌ, Неат АЛИ
Птиците – Фунда ИБРАХИМ, Неат АЛИ,
Ријад ТАХИР




Медиумите за нас

НА ВИСТИНСКАТА СТРАНА НА ЖИВОТОТ 24.01.2020 Ансамблот на Турскиот театар во Скопје на најубав можен начин на 15 јануари ја почна новата театарска година – со премие... Види детали
„Девојчето со кибритчиња“ премиерно во Турски теат... 16.01.2020 Во Турски театар премиерно ќе биде изведена младинско-детската претстава „Девојчето со кибритчиња“ од Ханс Кристијан Анд... Види детали
Феноменот „пекол“ во „Зад затворени врати“ на Доко... 04.10.2019 Во Турски театар, в четврток на 3 октомври, во 20 часот, премиерно ќе биде изведена претставата „Зад затворени врати“ од... Види детали
Види ги сите нови вести

Репертоар

65 години постоење

Напоредно со негувањето на народните театарски форми, како што се Караѓоз, Медох и Орта ојуну, во средината на XIX век во Турската Империја длабоко навлегле влијанијата на европската културна традиција и театар.
апорите на турската интелигенција да фати чекор со современиот европски, пред сè француски, театар биле најочигледни во политичкиот и во културниот центар на земјата – Истанбул. Откако тука биле направени првите обиди за создавање театар од европски тип, подоцна тие се прошириле и во другите краишта на Империјата, па и во Македонија.

ФЕСТИВАЛИ

Галерија